Ogromny wyspiarski naród

Pracownicy Ģ��ý pomagają promować rozwój leczenia dializacyjnego Ģ��ý� nawet w odległych częściach wyspy.

Dziesięć godzin w autobusie

Jest jeszcze bardzo wcześnie rano, kiedy Amirul Mukminin całuje żonę na pożegnanie i wychodzi z domu. Nowożeńcy przenieśli się do swojego pierwszego wspólnego domu kilka tygodni temu. Ulice Banda Aceh właśnie ożywają. Samochody, pickupy i wszechobecne motorowery stanowią ścieżkę dźwiękową miasta. Niosąc pudełko pełne części zamiennych i małą kolekcję narzędzi, Amirul szuka autobusu, który zabierze go do Blang Pidie w Aceh Barat Daya. Tego poranka autobus jest pełny. Podróżni obciążeni bagażami wciśnięci są w siedzenia. Ale Amirul nie spieszy się. Wie, że siedzenie w autobusie w tropikalnym upale przez dziesięć godzin lub dłużej będzie trudne. Tak trwa 350-kilometrowa podróż do szpitala w Blang Pidie. Poprzedniego wieczoru szpital wezwał mężczyznę twierdząc, że Ģ��ý�Ģ��ý�wystąpiły problemy techniczne z jedną z maszyn do dializy. Dla Amirul oznaczało to wyjazd do pracy. Technik ponosi wyłączną odpowiedzialność za 120 urządzeń do dializy w całym regionie Aceh. W sumie Amirul obsługuje osiem szpitali, z których niektóre znajdują się w bardzo odległych miastach.

Bardzo potrzebny

Podróż Amirul do Blang Pidie Amirul przebiega przez tropikalny krajobraz indonezyjskiej wyspy Sumatra. Mężczyzna podejmuje długie podróże w ten sposób kilka razy w miesiącu. Na trasach do szpitali bliżej domu korzysta z motocykla.

Po długiej, żmudnej podróży w zatłoczonym minibusie, Amirul w końcu dociera do celu. Personel szpitala czeka na niego i ciepło go wita. Technik nie ma czasu na przerwę i�� zabiera się od razu do pracy. W końcu wie, jak pilnie potrzebna jest tu każda maszyna.

Jest tylko kilku lekarzy

Sieć opieki dla pacjentów dializowanych w Indonezji jest bardzo niejednolita. Tylko 25.000 z około 100.000 pacjentów z chorobą nerek otrzymuje odpowiednie leczenie. Niski poziom opieki odzwierciedla stan krajowego systemu opieki zdrowotnej. Średnio jest tylko sześć łóżek szpitalnych i jeden lekarz na każde 10.000 mieszkańców. Wydatki na opiekę zdrowotną stanowią około trzy procenty produktu krajowego brutto. Jest to niski wskaźnik nawet w przypadku rozwijającego się kraju.

Pomoc dla najbiedniejszych

Od przełomu tysiąclecia Indonezja próbuje poprawić opiekę zdrowotną dla swoich 240 milionów mieszkańców. W 2014 roku kraj zrobił ogromny krok naprzód, wprowadzając program ubezpieczeń zdrowotnych dla wszystkich Indonezyjczyków. Nawet 60 do 70 milionów ludzi żyjących w ubóstwie i w najbardziej podstawowych warunkach może teraz pozwolić sobie na pomoc medyczną. W ciągu najbliższych kilku lat kraj chce udostępnić tę opiekę wszystkim mieszkańcom wyspy Ģ��ý� to gigantyczny projekt dla tego wieloetnicznego państwa. Wymaga to rozbudowy infrastruktury, szczególnie na obszarach wiejskich. Jednym z największych wyzwań jest geografia Indonezji. Kraj składa się z 17.500 wysp, z których ponad 6.000 jest zamieszkanych. Podczas gdy 60% mieszkańców Indonezji mieszka na głównej wyspie Jawa ze stolicą w Dżakarcie, wiele innych wysp jest bardzo słabo zaludnionych i odizolowanych.

Przez ocean

Wyspa Kundur w Cieśninie Malakkiej jest jedną z odległych wysp. Dwa lub trzy razy w tygodniu Husin Maidin czeka na zewnątrz przed domem wczesnym rankiem, stojąc pod palmami przy drodze, zaledwie kilka metrów od plaży. Pacjent dializowany wypatruje swojego sąsiada, który przyjeżdża, by zabrać go swoim skuterem. Podróż do portu trwa 45 minut. Stamtąd Husin musi złapać prom na sąsiednią wyspę Karimun, gdzie znajduje się najbliższy szpital.

W burzliwych i niespokojnych warunkach prom nie działa, a on musi czekać dzień lub dwa, zanim będzie mógł ponownie udać się do kliniki. Kiedy wraca do domu po długim dniu leczenia, jest zmęczony i wyczerpany. "Chciałbym spędzać więcej czasu w domu, ponieważ moja żona potrzebuje pomocy, ze względu na udar", mówi Husin Maidin.

Aktywne działania Ģ��ý w Indonezji

Ģ��ý działa w Indonezji od 2000 roku i jest obecnie liderem na rynku produktów do dializy w kraju. Firma zainstalowała dotychczas ponad tysiąc nowoczesnych systemów do hemodializy, dostarcza także dializatory, systemy uzdatniania wody i akcesoria. Firma zaopatruje około połowę wszystkich stacji dializ. W rejonie Wielkiej Dżakarty Ģ��ý prowadzi centrum dializ w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego. Oczekuje się, że popyt na technologię medyczną ogólnie wzrośnie w wyniku nowego powszechnego programu ubezpieczeń zdrowotnych. Rząd Indonezji zdecydował się znacznie zwiększyć możliwości szpitali i ułatwić budowanie prywatnych ośrodków. Pacjenci dializowani mogą również z tego korzystać.

W związku z tą sytuacją głównym zadaniem Ģ��ý jest szkolenie personelu szpitala w zakresie�� obsługi technologii dializy. Dlatego Tri jest na oddziale dializy w szpitalu na wyspie Karimun w tym samym czasie, co na Husin Maidin. Jest teraz odpowiedzialna za szkolenie pracowników w zakresie wykonywania dializy oraz przekazywanie praktycznych umiejętności potrzebnych do obsługi maszyn.

Za mało połączeń

Tri jest głównym członkiem zespołu Ģ��ý w Dżakarcie. Jednak jej praca obejmuje również regularne wizyty w innych stacjach dializ, takich jak na wyspie Karimun, gdzie znajduje się teraz. Obsługuje prawie całą Indonezję. Nie zawsze jest to dla niej łatwe, co odkryła przedwczoraj, kiedy wyruszyła w swoją podróż na wyspę. Jeden z promów spóźnił się, więc spóźniła się na ostatnią łódź łączącą. Późnym wieczorem udało jej się zorganizować prywatny transfer. Ale Tri od dawna stara się radzić sobie z codziennymi problemami z podróżowaniem w Indonezji.

Smak przyszłości

Oprócz swojej pracy Tri jest także bardzo zaangażowana społecznie. Kiedy w 2006 roku uderzyło tsunami, udała się do mocno zniszczonego Padang, aby pracować jako wolontariusz. Jako członek tajwańskiej organizacji pomocowej Tsu Chi International Medical Association, pomagała również w następstwie kilku poważnych trzęsień ziemi. W 2014 roku uzyskała kolejne kwalifikacje pielęgniarskie umożliwiające rozwój jej kariery. Amirul ma podobne ambicje na przyszłość. Poprzez swoją ciężką pracę, ukończył naprawę maszyny do dializy w Blang Pidie. Musiał tam być wymieniony element elektroniczny, ale to nie stanowiło problemu dla młodego technika. Z wielkim zaangażowaniem zapoznał się z działaniem zaawansowanych technologicznie maszyn. "Ale wciąż nie wiem wystarczająco dużo. Chcę się o nich więcej dowiedzieć", mówi opisując swoje ambicje, by zaangażować się w rozwój lepszego systemu opieki zdrowotnej Ģ��ý� a także dać żonie i sobie lepszą perspektywę życiową.

Powiązane treści

Do góry:

Ģ����ý